سلام؛

سال نو مبارک؛

صد سال از اون سال‌ها؛ سال‌های خوب و خوشی که یه روزی تقریبا همه‌ی ما داشتیم البته با یه کم بالا پایین. امیدوارم که همیشه شاد خندان باشید.

برای این بار فقط یه آهنگ انتخاب کردم که کار «مرحوم لرنژاد»ه و در مورد بهار؛ حقیقتا الان فرصت نوشتن شعر و معنی رو ندارم ولی اگر وقت شد حتما می‌نویسم. در ضمن معذرت از اینکه یه کم کیفیتش پایینه.

راستی امسال از طرف دوستان خوش ذوق سال کوروش کبیر نامگذاری شده که انتخاب خوبیه مخصوصا بعد از قضیه‌ی فیلم ۳۰۰ که من با دیدنش واقعا احساس بدی بهم دست داد و واقعا به حال سازندگانش تاسف خوردم به خاطر این همه بی اطلاعی و ناآگهی نسبت به فرهنگ و تاریخ ایران.

آهنگ جه‌شنی شادیتان موباره‌ک بادا