سلام ؛

یه شعر دیگه از علی اکبر نوبتی « پرتو » :

این بار می‌خوام یه تغییر در نحوه‌ی نوشتن معنی بدم به این صورت که معنی هر بیت رو زیرش بنویسم ؛ لطف کنید و بگید با کدوم حالت بیشتر راحت هستین تا من هم به همون صورت ادامه بدم ؛ ممنون

برشن دواره برشن ، ساقی دلم که‌واوه

                   شیتم که تا نه‌زانم ، زانستنم عه‌زاوه

بریز ساقی دوباره بریز چون که دلم کباب است

                   مرا دیوانه کنم تا ندانم ، زیرا که دانستنم عذاب است

برشن دل تو خوه‌‌ش بو ساقی ئه‌گه‌ر م دیمه

                  که‌س گیان وه‌ ده‌ر نیه‌ویدن له‌ی سال نا صه‌واوه

 

 

بریز ساقی ، تو دل خوش باشی ، زیرا اگر من دیده‌ام

                   کسی از این سال ناصواب جان به در نمی‌برد

 

 

کلیا و برشیامه ئی ده‌رده که‌س نیه‌زاند

                   ئه‌شکم له تاو دوریت ، هه‌م ئاگره هه‌م ئاوه

 

 

 

شنبه ٢٢ آذر ۱۳۸٢ساعت ۱۱:٠٧ ‎ب.ظ توسط ایلیا نظرات ()
تگ ها: