سلام دوستان همراه !

این بار شعری از آقای علی سهامی برای شما انتخاب کرده‌ام. شعری که شاید ترانه‌اش را هم شنیده باشید. ترانه‌ای که با صدای آقای اسدزاده از شبکه‌ی استانی پخش شده و برای من شنیدنش بسیار شور انگیز بود و مدت‌ها به دنبال شعرش می‌گشتم. تا روزی که «آگرواران» را خریدم (که قبلا هم در مورد آن توضیح داده‌ام) و این شعر را هم دیدم چه دلچسب بود دیدن شعری که مدت‌ها به دنبالش گشته‌ای. 

متاسفانه هنوز موفق به پیدا کردن ترانه نشده‌ام در واقع وقت و حوصله‌ی صدا و سیما رفتن را نداشته‌ام؛ اگر پیدا کردم حتما لینکش را اینجا می‌گذارم.

فعلا فایل صوتی خود شعر را اینجا مي‌گدارم تا ترانه را هم پیدا کنم

پرشه‌ی خوه‌ر بودن و خرخالد(۱) که‌مه                

                                مانگه شو بودن وه شیوالد(۲) که‌مه

هه‌ر هساره بودنه کلوانک (۳)

                                 بان ئو په‌نجه‌یل شمشالد که‌مه

هه‌ر گولی دیری «سه‌ریوان» و «سراو»(۴)

                                  گشتی بوده نه‌زر چاو کالد که‌مه

ئیل بی ده‌سلات(۵) بی هانا(۶) بوه‌ید

                                  ئه‌ر په‌لام(۷) به‌خت و اقبالد که‌مه

ئوقه‌ره نازد ره‌واجه لای خودا

                                  وه زیاره‌ت بامه ناو مالد که‌مه

******************************************************

معنی :

*  اشعه‌ی خورشید اگر پای‌آویز تو شود کم است           شب مهتابی اگر پیراهن توری تو باشد کم است

* اگر ستاره انگشتری روی انگشتان شمشال (نواز) تو شود کم است

* هر گلی که سریوان و سراب  دارند           همه اگر نذر چشمان زیبای تو شود کم است

* ایل ناتوان و بی امید اگر پناه به بخت و اقبال تو ببرد کم است

* اینقدر ناز تو در نزد خداوند رواج یافته و عزیز است که اگر برای زیارت به خانه‌ی تو بیایم کم است

***************************************************************************

پ.ن.

۱-  خرخال: پای آویزهایی که معمولا زنان به پا مي‌کنند.

۲-شیوال: شیو + وال، شوی: پیراهن، وال: نوعی پارچه‌ی توری و ظریف برای لباس‌های زنانه.

۳- کلوانک: انگشتر

۴: سریوان و سراو: نام دو محل 

۵- دسلات( ده‌سه‌لات): توانایی و قدرت

۶- هانا: امید

۷- پلام: پناه