سلام!
این بار هم دو شعر از علی الفتی و کتاب گهرمهشین برای شما مینویسم.
پهرآو
دهرد بیستیون دیوری پهراوه*
منیش له دیورید چهوم پر ئاوه
خهزان رزانیه گولهیل باخم
تهنیا دلخوهشیم باخ سهراوه**
معنی:
درد بیستون دوری پراو است
من هم از دوریت چشمانم پر از آب است
خزان گلهای باغم را ریخته است
تنها دلخوشی من باغ سراب است
ههناسِ سهرد
سهرم سر مهن*** له داخ مهرگ فهرهاد
دیه چیو بی کهس ئهزیزان لهیره گیان داد
شنهفتم وهخت مردن چاوهری بیو
ههناسهی سهردمه ههی داد بی داد
معنی:
مبهوتم از داغ مرگ فرهاد
عزیزان دیدید چگونه ایجا بیکس جان داد
شنیدم وقتی که مرد چشم به را بود
آه سرد میکشم، ای داد بیداد
پی نوشت:
* پهراو: پراو، نام کوهی در کرمانشاه
** باخ سهراو: باغ سراب، معمولا منظور سراب قنبر است
*** سهرم سر مهن: سرم گیج ماند، مبهوت ماندم
